Kitap etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Kitap etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

24 Haziran 2016 Cuma

"Me Before You" Experience the Book and the Movie.

Bu yazı film ve kitap hakkında değilde filmin ve kitabın  bana neler yaşattığı/hissettirdiği ile ilgili olacak. Film ve kitap hakkında spoiler dolu  bir yazı daha yazacağım sonra ama şimdi değil.

Ben ilk önce fragmanı gördüm. Bir acele d&r'a baktım çünkü çoktan gösterime girmiş dvd'sinin çıkmış olduğunu düşündüm. Yeni çıkan filmleri takip etmediğimden makul bir  varsayımdı bence. Ama yanlışmış, film daha gösterime girmemiş bile. 

Aklımda bir yer etti bir daha atamadım. Tarihleri tekrar tekrar kontrol eder, fragmanları tekrar tekrar izler oldum. Takıldığım diziye (bknz. Gilmore Girls), filme (bknz. Phantom of the Opera, Pride & Prejudice), kitaba  (bknz. Fountainhead, Hobbit) saplantı halinde bağlanmak ilk kez yaptığım birşey değil ama bir fragmana bu kadar takmama bende şaşırdım.

Bu kadarı yine de hoşgörülebilirdi. Ama sonra filmin kitaptan uyarlama olduğunu öğrendim. Kitabı aldım ve birşeyler değişti. Kitabı aldım ve hayati gereksinimler dışında (uyku, yemek, iş) ara vermeden okudum. 24 saat dolmadan kitabı ön kapakta arka kapağa okumuştum.

Kitabı okudum okumasına ama bir yandan da bittim. O kadar çok ağladım ki gözlerim davul gibi oldu. Yüzüm şişti. Son 50 sayfayı okurken o kadar kötüydüm ki 3 defa gidip midemde ne var ne yoksa çıkardım. Kitapta okuduklarım öylesine gerçekti ki benim için üzüntüden fiziksel olarak hasta olmuştum. Belki de fragmanı izlememin de etkisi büyük bunda, çünkü kitabı okurken gözümde canlanan karakterler daha netti bu sayede. 

Bu kadarla kalsaydı yine mazur görülebilirdi durumum belki. Ancak sonraki iki gece de kitapla ilgili rüyaların esiriydim. En kötü yanıysa rüyaların aynı kitap gibi tatlı tatlı başlayıp kabusla bitmesiydi. Ve böylece döngü tamamlandı. Bir kitap beni fiziksel ve zihinsel olarak darmadağın etti. 

Bu sefer filmi izlemekten korkmaya başladım. Kitaptan bu kadar etkilenince bitirici darbenin filmden gelmesini beklemek doğal bir sonuçtu.

Ama o darbe gelmedi. Filmi sadece birkaç saat önce izledim. Filmin ikinci yarısında iyi ağladım, tamam, ama o kadar. Belki hikayeyi bilmesem çok daha az ağlardım. Filmden sonra yaptığımız sohbetlerde de kitabı okuyan ben ile okumayan arkadaşlarımın filmi algılayışının tamamen farklı yorumladığını olduğunu gördüm. 

Film kötü değildi ama gerçekten güzel olabilmesi için izleyicinin Lou'nun içsesini de duyması gerekiyordu zaman zaman. Filmin bir narrator'u olmalıydı be bu narrator Lou olmalıydı.     Bence yani.

7 Nisan 2015 Salı

Macera

Hani bir macera romanının son 100 sayfasına gelirsiniz, savaş ha başladı ha başlayacak. Kalp atışlarınız bile hafifçe hızlanır hikaye o kadar içine alır çünkü. Gerçek dünya, rüya; kitaptaki dünya, gerçek olur. Heyecandan kapatırsınız kitabı, daha iki dakika daha geçmeden yeniden elinize alırsınız bir 5-6 sayfa okuyup tekrar bırakırsınız. Sayfalar ilerleyip heyecan yükseldikçe devam eder bu. Derken savaş başlar ve savaş hiç aralıksız okunur. Sonra durulur.

Savaştan sonraki durumu okuyabilmek için belki yarım saat belki de bir tam gün gerekir. Çünkü savaştan yeni çıkmıştır beyin, ruh. Sonuçla yüzleşmeden evvel nefeslenmek ister.

Gerçek dünyanın rüya olmaktan çıkıp gerçek olması ise daha da uzun zaman alır. Kitap biter, sonra yavaş yavaş dünyaya dönülür.

En sevdiğim roman türü bile değildir bu tür romanlar. Ama yukarıda tarif ettiğim durumu severim. Gerçek dünyadan böylesine kopmayı, sonrasında yaşadığım sersemliğe rağmen, tarifsiz severim.

23 Ekim 2012 Salı

Kitaplığım


Evet açıkça söylüyorum Becca Fitzpatrick’in “Hush, Hush”; P.C. Cast ve Kristin Cast’ın “House of Night”; Stephenie Meyer’in “Twilight” ve Suzanne Collins’in “Hunger Games” serilerini okudum.



Başkaları yapabiliyor mudur bilemiyorum ama sadece klasikler, nobel ödülü kazanmış kitaplar ya da kısacası daha çok saygı gören kitapları okuyamıyorum ben. Bazen ruh halim öyle oluyor ki daha kolay okunabilir bir kitaba ihtiyacım oluyor.

Yukarıda saydığım kitaplar da benim için daha kolay okunan kitaplar kategorisinde. Onları okurken daha az konsantrasyona ihtiyaç duyuyorum. Bittiklerinde beni hiç yormamış oluyorlar. Ama beni hikayenin içerisine alıp ona inandırmaktan da geri kalmıyorlar. Bu kitaplar hayatımı değiştiriyor bana çok şey katıyor diyemem ama beni okuduğum zaman içerisinde mutlu ediyorlar ve bu da hiç de kötü birşey değil.



Bir de Jean-Christophe Grange, Dan Brown ve Craig Russell gibi yazarların kitapları var. Bu kitaplar macera filmleri izlemek gibi. Dan Brown’ın bahsettiği sanat eserlerini google’layıp onlar hakkında bilgi edinmem dışında bu kitaplarda uzun vade de bana bir şey katmıyor. Ancak okurken “suçlu kim?” puzzle’ını çözmeye çalışmak aklımı daha çok meşgul ediyor diğer kitaplara göre. Grange kitaplarının neden olduğu kabuslar dışında, sonuçta bu kitapları da seviyorum.


Kitaplarımdan söz ederken fantastik kitaplardan da bahsetmemek mümkün değil. J.R.R. Tolkien, J.K. Rowling, Ursula K. Le Guin, Philip Pullman ve Neil Gaiman kitapları. Bu yazarların hayal güçleri benimkiyle anlatamayacağım kadar uyumlu. Yazdıkları yaşadığımız dünyanın gerçeklerinden ne kadar uzaklaşsa, benim için o kadar inanılabilir o kadar gerçek oluyor sanki. Kitaplardan ders çıkarmak derler ya benim en çok ders çıkardığım kitapların fantastik kitaplar oluşu benim hakkımda ne söylüyor bilemiyorum.

Ayn Rand, Ernest Hemingway, Jerome David Salinger, Jane Austen, Charles Dickens, George Orwell, Mark Twain, Herman Melville, Charlotte Bronte, John Steinbeck, Dostoyevski, Victor Hugo ve bunlar gibi başka yazarların kitapları var bir de. Bazılarını bir çırpıda okuduğum, bazen aylarca elimde tutup yavaş yavaş okuduğum kitaplar. Hepsinin yeri ayrı. Okuduğum her yeni kitapta dünya klasiklerinin ve modern klasiklerin neden okunması gerektiğini anlattılar bana.

Kitaplığıma bakınca her değişik kitap çeşidine hayatımda ihtiyacım varmış hiç birinden vazgeçemem diye düşünmekten kendimi alamıyorum. Tamamlana bilmek için, mutlu olabilmek için kitaplığımdaki her kitaba ve daha birçoklarına ihtiyacım var sanki.

Not: Hiç kimse bana Twilight ya da Hunger Games serisini fantastik kitap olarak kabul ettiremez. Hunger Games’i bir çeşit hafifletilmiş distopya ya da romantik-distopya; Twilight serisini ise sadece romantik bir kitap serisi olarak kabul ediyorum.